تبلیغات
کاملترین بانک مقالات فارسی آسیب شناسی گفتار و زبان - استرس ونشانه های آن در کودکان

استرس علائم متفاوتی داردکه هر کدام از آنها میتوانندعلائم،شرایط یا بیماری های دیگری غیر از استرس باشند.ولی به هر حال به هر تغییر ناگهانی دررفتارکودکان که مربوط به مراحل رشدنباشدباید توجه کرد.بعضی ازاین علائم ویا یک یادومورد ناگهانی که مدتی دراز به طول انجامند،نیازمندمراقبت های بیشترهستند.به هرصورت هرگاه استرس وارد زندگی کودک شود به طوری که کودک احساس سرخوردگی،پریشانی یا بیماری فیزیکی کند باید به یک متخصص،پزشک کودکان،مشاور مدرسه ویا یک روانشناس مرجعه کرد.

 

 

علائم استرس تا5 سالگی :

کودکان اغلب نمیتوانند به شمابگویند که دچاراسترس شده اند امارفتارشان آن را آشکار میکند.نوزادان،نوپاها وکودکان پیش دبستانی استرس خودرا با چسبیدن به والدین،گریه ی بیش از حدمعمول،کج خلقی و رفتارهای واپس رو(مثل مکیدن انگشت شصت،خیس کردن رختخواب،ترس از تاریکی و...)،جنبش،دعوا وکتک کاری و نرفتن به دستشویی نشان میدهند.البته گریه،کج خلقی وبیدارخوابی شبانه ممکن است واکنشی طبیعی به مرحله ای ازرشدهم باشد.کودکان ممکن است طی فراگیری ایستادن،صحبت کردن یا دیگر مهارتها دچارخستگی شوند.ممکن است چندروزی بیش از حدگریه کنند ودوباره به خصوصیات معمولشان برگردند.اگر این حالت ادامه یافت ممکن است نشانه ی استرس باشد.ازدیگر علائم استرس میتوان به عصبانیت،رفتارهای پرخطر وحتی واکنش نامتعارف به صداهای ناگهانی وبلند اشاره کرد.این واکنش تکان خوردن،یک عامل بارز وجود استرس درنوزادان وکودکان نوپاست.

علائم استرس،6 تا 11 سالگی:

این گروه نسبت به گروه سنی قبلی بهتر می توانند درباره ی استرس خود به شما بگویند که استرس دارند.البته چه بگویند که استرس دارند یا خبر در صورت مواجه شدن با استرس باز هم رفتارهای غیر عادی از خود بروز می دهند.کودکانه مدرسه ای که استرس دارند اغلب علائمی چون شکم درد،سر درد،مشکلات تنفسی،مشکلات خواب،بی اشتهایی یا پر اشتهایی،بهبود دیر پس از بیماری،لکنت زبان،نیاز زیاد به رفتن دستشویی یا دندان قروجه کردن خصوصا هنگام خواب دارند. آنها اغلب بینیشان را زیاد می گیرند و ناخن هایشان راکوتاه می کنند و کابوس می بینند و ممکن است به رفتار های خردسالی برگردند(خیس کردن رختخوواب،کج خلقی و حرف زدن بچه گانه).همچنین کودکان استرس دار ممکن است دروغ بگویند،فلدری و سرکشی کنند،خشم بروز دهند،تحریک پذیر شوند،رفتار های نا منظم داشته باشند،دیگر کودکان را بزنند،از رفتن به مدرسه سر باز زنند و در مدرسه نمرات پایینی بگیرند.ممکن حملات وحشتزدگی داشته باشند،عقب بکشند،ناله کنند،افسرده باشند،علاقه به انجام فعالیت های روزانه را از دست بدهند،نگران به نظر برسند،تمرکز نداشته باشند،گریه کنند وتنبل باشند،سانحه پذیر باشندویا دوستانشان را از دست بدهد. در پایان باید بگوییم که بچه ها قادر نیستد که برای ما استرسشان را تعریف کنند یا حداقل این کار برای آنها ساده نیست،اما رفتارها و نشانه های فیزیکی از خود بروز می دهند که برای ما نشانه ای است تا با یک روانشناس یا مشاور با تجربه صحبت کنیم.

تهیه و تنظیم:

زهرا بختیاری زاده – دانشجوی آسیب شناسی گفتاروزبان  (نشریه آوا- سال دوم،شماره چهارم،پاییز91، صفحه ی 26)

   


نظرات()

بانک مقالات آسیب شناسی گفتار و زبان

رسول علیدوستی - مرکز آموزش عالی علوم پزشکی وارستگان