تبلیغات
کاملترین بانک مقالات فارسی آسیب شناسی گفتار و زبان - اشنایی با تست های ادیومتری

اهداف ارزیابی شنوایی:

1)ارزیابی کمی شنوایی که میزان افت شنوایی رابیان می کند.

2)تستهای تشخیص محل ضایعه درسیستم شنوایی

3)توانبخشی بیماران بااختلال شنوایی شامل انتخاب ابزارهای کمک شنوایی

4)مانیتورینگ سطح شنوایی به منظور جلوگیری از کاهش شنوایی دربیمارانی که داروهای اتوتوکسیک مصرف می کنند.

5)معاینات پزشکی قانونی

آزمونهای دیاپازونی:

آزمون وبر:

برای انجام این آزمون دیاپازون مرتعش برروی وسط پیشانی یاخط میانی صورت وجمجمه گذاشته می شود.واز معاینه شونده سوال می شود که باکدام گوش صدا رابهتر مب شنود.اگر شنوایی معاینه شونده طبیعی باشد وی صدارا ازهر دو گوش یکسان خواهد شنید

.اما اگر کاهش شنوایی یک طرفه شکایت داشته باشدودر همان گوش صدای دیاپازون را بهتر بشنود آن گوش دچار کاهش شنوایی هدایتی است چرا که در این گوش به دلیل حذف سروصدای محیط که نقش پارازیت صوتی را دارند صوت دیاپازون که از طریق هدایت استخوانی منتقل می شود واضح تر از گوش سالم که قادر است سروصدای محیط را نیز منتقل کند شنیده می شود.

اگر بیمار با وجود شکایت از کاهش شنوایی یک طرفه صدای دیاپازون را در گوش به ظاهر سالم بهتر بشنود دچار کاهش شنوایی حسی عصبی گوشی است که از کاهش شنوایی آن شکایت دارد.ست وبر بیشتر وقتی مفید است که کاهش شنوایی یک طرفه وجود داشته باشد.

آزمون رینه:

اساس تست رینه بر مقایسه بلندی صدای ارائه شده به وسیله هدایت هوایی و استخوانی می باشد.اگر صدای شنیده شده از طریق هدایت استخوانی (Bc)بلندتر یا طولانی تر از هدایت هوایی (AC)باشد یعنی تست رینه منفی باشد نشانگر کاهش شنوایی از نوع انتقالی است.

کاهش شنوایی وقتی حسی عصبی است که صدای شنیده شده از طریق هدایت هوایی بلند تر یا طولانی تر از هدایت استخوانی باشد .یعنی تست رینه مثبت ودر تست وبر صدا به سمت گوش مقابل لترالیزه شود.

آزمون شواباخ:

این آزمون شنوایی استخوانی بیمار را با شنوایی استخوانی معاینه کننده مقایسه می کند.لذا فرض می شود که شنوایی استخوانی معاینه کننده طبیعی باشد.برای انجام این آزمون دیاپازون مرتعش ابتدا برروی ماستوئید بیمار ومتعاقبا بر روی ماستوئید معاینه کننده قرار داده می شود.اگر مدتی که معاینه شونده ومعاینه کننده صدای ایجاد شده را می شنوند برابر باشد،شنوایی استخوانی فرد معاینه شونده طبیعی است.اما اگر معاینه شونده به مدت طولانی تری دارا بشنود وی دچار کاهش شنوایی هدایتی است واگر به مدت کوتاهتری صدا را بشنود دچار کاهش شنوایی حسی عصبی است.

آزمون بینگ:

این تست برای تشخیص CHLبه کار می رود .فرد معاینه کننده پایه دیاپازون مرتعش را بر روی ماستوئید معاینه شونده قرار می دهد وسپس به طور متناوب با انگشت خود کانال گوش وی را می بندد.افراد طبیعی ومبتلایان به SNHL اظهار می کنند که شدت صدا کم وزیاد می شود.یعنی هنگامی که جلوی کانال گرفته می شود به دلیل حذف پارازیت صوتی اطراف ، فرد بهتر می شنود.اما شدت صدا در مبتلایان به CHLتغییری پیدا نمی کند.....


   


نظرات()

بانک مقالات آسیب شناسی گفتار و زبان

رسول علیدوستی - مرکز آموزش عالی علوم پزشکی وارستگان